Een gebied ontwikkel je niet van achter een bureau en al zeker niet alleen.

terug

Enige tijd geleden schreven we een blog met de titel: Het platteland moet om.

De aanleiding voor deze blog was de hete zomer van 2020 waarin we geconfronteerd met toeristen die massaal in eigen land op vakantie gaan. Goed voor onze toeristische sector, die zo het slechte voorseizoen deels goed heeft kunnen maken. Tegelijkertijd neemt de druk fors toe op het landschap, dat sinds mensenheugenis vooral is ingericht voor de landbouw en de veeteelt. Zeker op warme dagen zoeken mensen massaal verkoeling bij de laatste vennen, beken, meertjes en natuurlijk aan de rivieren en stranden.

Hoe dan

We ontvingen er veel reacties op van gemeenten en ondernemers met de samengevatte treffende vraag: “Hoe dan?”

Onderstaand Leisure Brains model is tijdens een van onze innovatieve brainstormsessies ontwikkeld. Feitelijk zijn er twee bewegingen die tegelijkertijd moeten worden erkend, herkend en ingezet door alle stakeholders.

Verticale beweging

Zoals alles begint het met een visie en een missie (WHY, HOW & WHAT) met als ultiem doel het behalen van regionale resultaten die de balans vormen tussen wonen, werken en recreëren. Bijvoorbeeld winst, inkomsten, loon, werkgelegenheid, belastingen, bestedingen. Van belang is het om vooral het multipliereffect in kaart te brengen, omdat hiermee te meten is hoe de uitgegeven euro dankbaar doorrolt in de lokale economie.

Een disbalans kan leiden tot veel winst voor bedrijven, maar een overcapaciteit aan toeristen en daarmee een dalend draagvlak van de sector.

Een andere disbalans is bijvoorbeeld een erg rustige (woon)omgeving waar het goed toeven is maar waar jonge mensen geen werk vinden.

De grootste mismatch ontstaat als stakeholders in de kern niet weten waarom ze eigenlijk investeren in de regio. Helaas voorbeelden ten over.

Horizontale beweging

Parallel aan het zoeken naar de juiste balans in de regio moeten stakeholders werken aan het bewustzijn van hun eigen identiteit, die vervolgens door promotieorganisaties en influencers naar een imago vertaald kan worden.

De identiteit wordt bepaald door het gedrag van inwoners, de communicatie, USP’s, traditionele symbolen en unieke iconen.

LEISURE BRAINS vindt trouwens dat elke gast die naar een regio komt en bijdraagt aan het behalen van economische doelstellingen recht heeft op positieve herinneringen met daaraan zelfs gekoppelde een garantie.

Wat hierbij helpt is dat alle inwoners zich realiseren dat men 24/7 onderdeel van een gezamenlijk product of dienst is. Dat geldt ook voor het meisje bij de bakker of de pomphouder bij het lokale tankstation.

Identiteit vs imago

Negatief kan zijn dat stakeholders zich niet realiseren dat 80% van de energie bij de ontwikkeling van de identiteit hoort en slechts 20% bij de imagovorming (Pareto-principe). “Grote (campagne) stappen, snel thuis” werkt niet.

Het imago bestaat uit de authentieke verhalen, ervaringen en herinneringen over de regio, die weer gedeeld en verspreid worden onder de gewenste doelgroep.

Het begint dus met het proces van het vertellen, ophalen van verhalen en eventueel het bewerken van verhalen. Het liefst ondersteunt met beelden (zien) die uitnodigen tot het bezoek aan de regio (ervaren), wat weer uitmondt in memorabele momenten en positieve herinneringen die doorverteld worden. Een proces wat zich eindeloos kan herhalen.

uitdagingen

De uitdagingen in de praktijk bestaan er uit om alle relevante stakeholders erbij te betrekken en een gezamenlijke focus te creëren. Het model helpt om steeds terug te gaan naar de kern en leent zich ook prima om tussentijds te analyseren waar stagnatie plaatsvindt of waar bijsturing nodig is en van of door wie.

Onze aanpak om daarbij alle stakeholders te laten deelnemen aan het proces is beproefd. Corona gooit geen roet in het eten. We hebben inmiddels een aantal werkvormen getransformeerd naar een online-aanpak.